Skip to content

Stichting de Blauwe Vogel

Na een langdurig project in Kathmandu, Nepal, waaraan wij zowel financiële als immateriële ondersteuning hebben geboden, hebben wij als stichting de bakens verzet. Tijdens de kerstborrel (december 2016) is het project ‘Nepal Matri Griha’ formeel afgesloten en hebben diverse leden van het schoolteam, op uitnodiging van de stichting, hun goede doel voor het voetlicht gebracht. Alle medewerkers van de Mytylschool hebben daarop hun voorkeur uitgesproken; 2 goede doelen zullen de komende tijd ondersteund worden.

HVP Gatagara - Rwanda

Het centrum Home de la Vierge des Pauvres verzorgt en begeleidt kinderen en jongeren met een lichamelijke beperking, veelal ontstaan door een verwonding of de ziekte Polio. HVP Gatagara bestaat sinds 1960 en ligt op zo’n 100 kilometer van de hoofdstad Kigali. Patiënten van 4 tot 20 jaar kunnen er terecht voor een operatie, voor revalidatie of het verkrijgen van een prothese of orthese.

Stichting Paul

Stichting Paul is een initiatief, dat zich ten doel heeft gesteld om alle kinderen in de regio te kunnen laten sporten. Er is gebleken dat in steeds meer gezinnen de ouders de contributie van de sportvereniging niet meer kunnen betalen en/of dat zij de kosten van de aanschaf van sportkleding en materiaal niet langer kunnen dragen.

Bezoek aan Gatagara te Rwanda in de Carnavalsvakantie!

28 februari 2019

Benieuwd naar wat het bezoek aan Gatagara te Rwanda in de Carnavalsvakantie precies behelst? Zie dan hier: rwanda_poster! Voor iedereen alvast een fijne Carnavalsvakantie gewenst!!!

Kunstproject De Blauwe Vogel

8 december 2015

Cultuurproject ‘De Blauwe Vogel’ De Mytylschool Roosendaal heeft een cultuurproject opgezet en uitgevoerd met als thema het Sprookje van de Blauwe Vogel. De hoofdrolspelers in dit sprookje zijn tevens de naamgevers van ons type Speciaal Onderwijs: Mytyl en Tyltyl. Het sprookje is geschreven als toneelstuk. Hoofdonderdelen van het project: Een intern cultuurproject met als hoofddoel…

De Blauwe Vogel: Op zoek naar het geluk

De Blauwe Vogel is een filosofisch sprookje over Tyltyl en Mytyl, broer en zus die op zoek gaan naar de Blauwe Vogel die symbool staat voor het geluk. Het is een mysterieuze, bizarre en fantastische tocht met een opeenvolging van vreemde ontmoetingen.

Tyltyl en Mytyl zijn kinderen van een arme houthakker. Op een avond worden ze gevraagd door de fee Bérylune om voor haar ernstig zieke dochtertje de Blauwe Vogel te gaan zoeken die haar gelukkig kan maken. Ze krijgen van Bérylune een hoed met een diamant. Als ze aan de diamant draaien krijgen ze ‘de ware essentie van de dingen” te zien. Ze worden geleid door het Licht en dwalen in een droom achtereenvolgens door het Land van de Herinnering, waar ze hun overleden grootouders en hun gestorven broertjes en zusjes zien, het Paleis van de Nacht, het Woud, de Tuin der Vreugden, het Kerkhof en het Rijk van de Toekomst, waar de kindjes op hun geboorte wachten. Door de bizarre, wonderlijke reis leren ze over de geheimen van leven en dood, van schepping en toekomst. Dankzij de toverdiamant zien ze heel even de ware aard of de ziel van de dingen en de essentie achter de schijn. Ze vinden de Blauwe Vogel niet, maar ontwaken uit hun betoverde droomreis en zijn weer thuis. Op dat moment komt een buurvrouw binnen die wordt herkent als Bérylune. Mytyl en Tyltyl geven hun eigen oude duif aan haar omdat ze de Blauwe Vogel niet hebben gevonden. Op dat moment zien ze in de duif de Blauwe Vogel en geneest het zieke buurmeisje. De kinderen hebben door hun reis een andere, mooiere kijk op de eenvoudige wereld waarin ze leven waardoor ze gelukkiger zijn.

Maurice Maeterlinck, die in 1911 de Nobelprijs voor literatuur kreeg, heeft in 1905 het theaterstuk geschreven en het werd in 1908 voor het eerst opgevoerd in een avant-garde-theater in Moskou. Het kende meteen een stormachtig succes. Vooral in Rusland, Engeland, de Verenigde Staten en Japan verwierf het met de jaren een cultstatus.

Het stuk zou de jury in Stockholm finaal over de streep trekken om de Nobelprijs voor Literatuur in 1911 aan Maeterlinck toe te kennen en hoewel de Eerste Wereldoorlog de optimistische boodschap van de Blauwe Vogel fnuikte, herrees hij meteen daarna in New York als opera. Er volgde een ware Blue Bird mania in Amerika en Engeland, waar Maeterlincks vogel tot op vandaag het populairste gelukssymbool blijft. Zelfs Paul McCartney zong ooit ‘I’m a bluebird’.

Door de jaren werd het vertaald in liefst vijfentwintig talen en in Japan raakte het mettertijd verankerd in het collectieve geheugen en in de populaire cultuur. Sinds 1911 werd het er meer dan honderd keer uitgegeven. Het is nog steeds erg geliefd als kinderverhaal, manga en anime. Ook in Rusland zijn Tyltyl en Mytyl nog springlevend. België wordt er zelfs “Het land van de Blauwe Vogel” genoemd.

Onlangs werd het verhaal ook enkele keren herschreven in een nieuw jasje gestoken:

Rien Broere in 1997 in opdracht van de vereniging van Mytyl- en Tyltylscholen en Do van Ranst in 2007.

Zie ook: http://www.scholieren.com/boekverslag/44633 en

http://www.pluizer.be/kinderboeken-jeugdboeken/de-blauwe-vogel

Het succesverhaal werd ook enkele keren verfilmd, onder meer The Blue Bird in 1940 met Shirley Temple als Mytyl en in 1976, in regie van George Cukor en met Elizabeth Taylor als heks en fee. Deze versies konden echter de stille film van Maurice Tourneur uit 1918 niet overtreffen. De Vlaamse filmregisseur Gust Vanden Berghe verraste nog niet zo lang geleden het publiek van het filmfestival in Cannes met een nieuwe frisse Blue Bird.

MAURICE MAETERLINCK BIOGRAFIE:
https://stad.gent/sites/default/files/page/documents/Biografie%20Maeterlinck.pdf

Scroll To Top